“สมัยก่อน นายหนังหรือผู้แสดงหลักในหนังตะลุง ส่วนใหญ่เขาจะหวงวิชามากนะครับ มันเหมือนศิลปะการแสดงที่ถ่ายทอดกันอย่างจํากัด และนายหนังแต่ละคนก็จะมีศาสตร์เฉพาะตัวในการแสดงเช่นเดียวกับคุณพ่อของผม (สุชาติ ทรัพย์สิน) แกก็เป็นคนหวงวิชามาก ๆ ใครมาขอให้สอนตอกหนังหรือเชิดหุ่นนี่ยาก

กระทั่งปี 2527 ผมติดตามพ่อไปแสดงหนังตะลุงหน้าพระพักตร์ในหลวง ร.9 ที่พระตําหนักทักษิณราชนิเวศน์ และมีโอกาสได้เข้าเฝ้าหลังการแสดง จําได้เลยว่าพระองค์ท่านรับสั่งว่า ‘หนังตะลุงเป็นศิลปวัฒนธรรม อยากให้ช่วยถ่ายทอด อย่าหวงวิชา’  ซึ่งสิ่งนี้เปลี่ยนมุมมองของพ่อไปอย่างสิ้นเชิง พิพิธภัณฑ์บ้านหนังตะลุง สุชาติ ทรัพย์สิน เกิดขึ้นเพราะเหตุนี้เมื่อปี 2530 เราเปลี่ยนบ้านเป็นพิพิธภัณฑ์ที่นําเสนอหนังตะลุงอายุกว่า 100 ปีที่พ่อรวบรวมมาจากภูมิภาคต่าง ๆ ทั้งในและต่างประเทศ มีการสาธิตการตอกตัวหนัง และการเชิดหุ่น เปิดให้ผู้ที่สนใจมาเรียนรู้เราเริ่มต้นจากพื้นที่เล็ก ๆ ที่ดึงดูดคนที่มีความสนใจเฉพาะ กระทั่งปี 2538 พิพิธภัณฑ์เราได้รับรางวัล Thailand Tourism Award จาก ททท. เป็นครั้งแรก ก่อนจะได้รับรางวัลอื่น ๆ ตามมา อานิสงส์จาก รางวัล ทําให้พิพิธภัณฑ์เราได้รับการประชาสัมพันธ์ไปทั่วโลก ซึ่งก็ทําให้กลายเป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวของเมืองนครไป…”