การถอดบทเรียนความสําเร็จการขับเคลื่อนเมืองน่าอยู่ที่ชาญฉลาดไปสู่การปฏิบัติของเทศบาลนครนครศรีธรรมราช คือชื่อของงานวิจัยดังกล่าว ที่มีอาจารย์เอก–ผศ. ดร.พรพล ธรรมรงค์รัตน์ (หัวหน้าโครงการ) และอาจารย์จิตร–ผศ. ดร.กาญจน์นัฐฐา ไชยศรียา เป็นนักวิจัย

WeCitizens พูดคุยกับนักวิจัยและอาจารย์จากสำนักวิชาสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ถึงเบื้องหลังงานวิจัยดังกล่าว งานที่พวกเขาลงพื้นที่ไปพูดคุยกับตัวแทนชาวบ้านทั้ง 67 ชุมชน และเจ้าหน้าที่เทศบาลรวมมากกว่า 400 ชีวิต พร้อมแบบสอบถามอีก 300 ชุด เพื่อหาคำตอบว่าทำไมเมืองนครถึงเป็นต้นแบบสมาร์ทซิตี้ที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ

ทุกคนต่างชื่นชมแผนการจัดการแก้ปัญหาภายใน 48 ชั่วโมงผ่าน LINE OA ในมุมมองของอาจารย์นอกจากเรื่องนี้ เทศบาลฯ มีสิ่งใดที่ ‘สอบผ่าน’ พอจะเป็นต้นแบบให้เมืองอื่น ๆ ได้อีกบ้าง?

อาจารย์เอก : ผมว่าแผนสมาร์ทซิตี้ของเทศบาลฯ มันถูกบูรณาการร่วมกันใน LINE OA นี้หมด หลายคนจึงชื่นชม แต่ถ้าแยกย่อย ผมคิดว่าเรื่องการจัดการรับมือนํ้าท่วมผ่านกล้อง CCTV ที่มีมากถึง 155 จุดทั่วเมือง ก็สําคัญ คือก่อนหน้าที่นายกฯ โจ (ดร.กณพ เกตุชาติ) จะมาเป็นนายกเทศมนตรี เมืองเราเผชิญกับวิกฤตินํ้าท่วมขังมาตลอด เมืองนครเนี่ย พอถึงเดือนพฤศจิกายนทีไร เรารู้ล่ะว่าต้องปิดโรงเรียนทุกปีเพราะนํ้าขัง ส่วนตลาดเทศบาลก็ท่วมตลอด แต่พอมีกล้อง CCTV ที่สามารถเช็กระดับนํ้าอย่างทั่วถึง ทําให้หน่วยงานรับผิดชอบสามารถประเมินได้ว่าควรต้องเร่งระบายนํ้าจุดไหน ก่อนที่จะระบายไม่ทัน คือถ้าไม่นับรวมเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว (2567) ที่ฝนตกหนักหลายระลอกอย่างเป็นประวัติการณ์จนรับมือไม่ไหว ตลอดช่วงที่นายกฯ โจ ดํารงตําแหน่ง เมืองเรารับมือกับปัญหานี้ได้ดีตลอด

อาจารย์จิตร : เราว่าอีกเรื่องคือการจัดการขยะ มันอาจไม่ได้อยู่ในกรอบสมาร์ทซิตี้โดยตรงเสียทีเดียวแต่เทศบาลฯ ได้ออกแบบการจัดการใหม่ โดยไม่วางถังขยะไว้ตามถนน และปรับมาเป็นการจัดเก็บตามเวลาตามจุดต่าง ๆ เมืองจึงดูสะอาดขึ้นเยอะ ซึ่ง LINE OA ก็มาช่วยตอบโจทย์ตรงที่ทุกคนสามารถเป็นหูเป็นตา แจ้งเรื่องไปยังเทศบาลฯ ให้มาเก็บขยะที่หลุดรอดไปได้ คือนอกจากสร้างมาตรฐานใหม่ยังสร้างแนวร่วมกับภาคประชาชนในการดูแลเมืองด้วย

อาจารย์เอก : โครงการสัตวแพทย์ออนไลน์ที่ได้รับรางวัลจาก depa เมื่อปี 2566 ก็เป็นอีกเรื่องที่ชาวบ้านส่วนใหญ่ที่ผมไปสัมภาษณ์มาชอบมาก ๆ เรื่องนี้มาจาก ด้วยความที่นายกฯ แกวิ่งออกกําลังกายไปทั่วเมืองทุกเช้า แกก็ดูว่าประชาชนมีปัญหาอะไร เรื่องหนึ่งคือมีคนเลี้ยงหมาแมวเยอะ หมาและแมวจรก็เยอะด้วยเช่นกัน จึงนํามาสู่การทําระบบลงทะเบียนออนไลน์ให้หมาและแมว เพื่อเข้ารับการฉีดวัคซีนต่าง ๆ ความน่าสนใจก็คือ ผมคิดว่าเทศบาลเมืองนครน่าจะเป็นไม่กี่เทศบาลที่สัตวแพทย์รู้จักหมา-แมวจรเกือบทุกตัวในเมือง มันสะท้อนความเอาใจใส่ และระบบการดูแลสัตว์ที่ทั่วถึง…